تخلیه و دفع پساب ها و فاضلاب های حاوی مقادیر زیاد نیترات باعث افزایش آن در آب های زیرزمینی و منابع آب شده که آثار مخربی بر محیط زیست و سلامت انسان دارد. با هدف بررسی اثر امواج اولتراسونیک بر حذف نیترات و خواص جذب نیترات توسط جاذب های بیوچار کاه برنج، بیوچار پوشش داده شده با آهن (III) و روی، آزمایشی به صورت تعیین پارامترهای بهینه، با سه تکرار در آزمایشگاه کیفیت آب دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری اجرا شد. تیمارهای منبع آب شامل استفاده از امواج فراصوت بدون استفاده از جاذب (U)، جاذب بیوچار (B)، جاذب بیوچار به همراه اولتراسونیک (BU)، جاذب بیوچار با پوشش آهن سه ظرفیتی (BF)، جاذب بیوچار با پوشش آهن سه ظرفیتی به همراه اولتراسونیک (BFU)، جاذب بیوچار با پوشش کاتیون روی (BZ) و جاذب بیوچار کاه با پوشش کاتیون روی به همراه اولتراسونیک (BZU) بود. نتایج نشان داد که امواج اولتراسونیک توانست نیترات موجود در محلول آبی را حذف کند. همچنین فرایند اولتراسونیک در فرایند جذب نیترات توسط جاذب موثر می باشد. نتایج در جاذب های بیوچار با پوشش آهن سه ظرفیتی و روی نشان داد که اولتراسونیک سبب افزایش pH بهینه ی محلول نیترات شده است و در جاذب های بیوچار و بیوچار پوشش داده شده با روی سبب کاهش دوز جاذب بهینه شده و میزان بهینه ی غلظت اولیه ی نیترات نیز در بیوچار پوشش داده شده با روی از 80 ppm به 150 ppm افزایش پیدا کرده است. نتایج نشان دهنده ی کاهش 27 درصدی نیترات از محلول بود. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود که استفاده ی ترکیبی از اولتراسونیک صورت گیرد که در فرایند تجزیه و تخریب آلاینده راندمان بیشتری دارد.

هدف از انجام این تحقیق، پرورش سه گونه مناسب آبزی برون آ (نی، بامبو و نخل مرداب) در محیط آزمایشگاهی به روش هیدروپونیک و بررسی توانایی آنها در حذف نیترات از آب بود. به این منظور از سه گلدان با غلظتهای اولیه NO3- / N 25 و 20 و 15 میلی گرم در لیتر، یک گلدان حاوی کود کامل امکس و یک گلدان شاهد استفاده شد. طی 8 ماه تحقیق، تغییرات غلظت و درصد حذف نیترات و نیز میزان رشد، وزن تر و خشک نمونه های گیاهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل حاکی از قابلیت بیشتر گیاه نی برای حذف نیترات از آب نسبت به دو گیاه دیگر بود به گونه ای که در بالاترین غلظت، میانگین حذف نیترات در نی، بامبو و نخل مرداب به ترتیب 95، 85 و 70 درصد تعیین شد. میان وزن خشک گیاهی و راندمان حذف گونه ها رابطه مستقیمی وجود داشت و بیشترین میزان جذب نیترات در ریشه و ریزوم گیاه مشاهده شد.

مقدار بالای نیترات در آب آشامیدنی، یکی از مهم ترین نگرانی های عمومی حوزه بهداشت است. از این رو سازمان جهانی بهداشت و سازمان ملی استاندارد ایران مقدار مجاز نیترات در آب شرب را به ترتیب 45 و 50 میلی گرم بر لیتر تعیین نموده اند. حذف نیترات از آب آشامیدنی به منظور اطمینان یافتن از تأمین آّب شرب سالم، بهداشتی و پیشگیری از شیوع انواع بیماری های متأثر از مقدار بالای نیترات ضروری است. در بدن انسان نیترات به نیتریت هایی که با هموگلوبین ترکیب می شوند، کاهش می یابد و منجر به تشکیل متاموگلوبین شده که این ماده برای نوزادان کشنده است. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نیترات و نیتریت منجر به تشکیل ترکیبات سرطان زا نیتروسامین می شود. از طرفی نیترات بر روی اندازه و عملکرد غده تیروئید اثر گذار است. مهم ترین روش های کاهش نیترات آب عبارتند از: تبادل یونی، اسمز معکوس، جذب سطحی، الکترودیالیز، شیمیایی و روش زیستی. هر کدام از این روش ها دارای مزیت ها و نقایصی هستند که روش مناسب بر اساس شرایطی از جمله توجیه اقتصادی، کاربرد در مقیاس صنعتی، راندمان حذف، عملکرد گزینشی و عدم آلایندگی زیست محیطی انتخاب می شود. در این مطالعه؛ تلاش شد تا با معرفی انواع روش های حذف نیترات، مکانیسم روش، نمونه مطالعات صورت گرفته، انعکاس ویژگی ها و نهایتاً مقایسه مختصر روش ها، یک پایه مطالعاتی برای ورود و نوآوری در تکنیک های کاهش نیترات ارائه گردد. درک صحیح از ابعاد روش های مورد استفاده، موجب صرفه جویی در زمان و هزینه، بهبود نتایج و تحقق استاندارد سازمان جهانی بهداشت می شود. در این پژوهش مکانیسم و ویژگی های روش های متداول حذف نیترات مورد مطالعه قرار گرفت. بررسی ها نشان داد که در بین تکنیک های مورد مطالعه، تبادل یونی، اسمز معکوس و الکترودیالیز بهترین شرایط حذف نیترات در مقیاس صنعتی را فراهم می کنند. کارآیی بالا، سهولت تکنیک، رعایت ملاحظات زیست محیطی و استفاده در مقیاس صنعتی از مهم ترین ویژگی های مطلوب و مشترک این روش ها است.

یون های نیترات به دلیل حلالیت بالا در آب به عنوان تهدیدی جدی برای منابع آب سطحی و زیرزمینی بشمار می روند. بنابراین، حذف آن ها از منابع آبی لازم است. برای حذف نیترات از آب روش های زیادی وجود دارد که از ساده ترین آن ها می توان به حذف آن ها با جاذب هایی مانند زئولیت ها اشاره کرد. در این کار پژوهشی، ذره هایی از مس اکسید و آهن اکسید بر زئولیت طبیعی کلینوپتیلولیت شهر میانه نشانده شد. ویژگی های فیزیکی و شیمیایی نانوجاذب های تهیه شده با روش های پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپی الکترونی روبشی (SEM)، طیف سنجی بازتابی پخشی (DRS) و اندازه گیری سطح ویژه جاذب ها با روش (BET) بررسی شد. پس از انتخاب جاذب مناسب، سایر عامل های عملیاتی مانند غلظت آلاینده، مقدار جاذب، pH محلول بر بازده حذف بررسی شد. بیشترین بازده جذب نیترات بر زئولیت کلینوپتیلولیت بارگذاری شده با مس اکسید 5 درصد در pH حدود 4 تا 9 در غلظت های پایین نیترات و مقدار جاذب 15میلی گرم به ازای هر لیتر به دست آمد.

نیترات یکی از آلودگی های مهم آب است که زندگی بشر را تحت تأثیر قرار می دهد. روش لخته سازی الکتریکی یکی از روش های متداول برای حذف نیترات از آب است. در این پژوهش با استفاده از نرم افزار طراحی آزمایش و طرح مرکب مرکزی، 48 آزمایش در حالت های گوناگون از متغیرها که شامل غلظت اولیه نیترات در بازه 30-10 میلی گرم بر لیتر، pH 5-11، فاصله الکترودها 10-2 سانتی متر، ولتاژ 30-5 ولت و زمان انجام فرایند 120-20 دقیقه می باشند انجام گرفت. جنس الکترودها آلومینیوم (آند) و آهن (کاتد) بوده و حجم راکتور برابر 2 لیتر می باشد. بیش ترین درصد حذف نیترات در حالتی که غلظت اولیه = 16 میلی گرم بر لیتر، pH = 3/9، فاصله الکترود = 4سانتی متر، ولتاژ = 23 ولت و زمان الکترولیز = 90 دقیقه بود، به دست آمد که بازده آن 78 % شد. سپس در نقاط بهینه، تأثیر نمک سدیم کلرید، دور همزن مکانیکی و تعداد الکترودها بررسی شد.

هدف: با توجه به سمیت فلزات، عوارض جانبی آن ها ممکن است به هر دو ارگانیسم خاک، گیاهان و موجودات زنده آسیب جدی وارد کند. بسیاری از روش های مرسوم برای آلودگی زدایی از خاک دارای مشکلات و محدودیت هایی هستند. روش الکتروسینتیک یک روش نوآورانه برای اصلاح خاک های آلوده به فلزات سنگین است که کارایی بالایی نسبت به سایر روش های موجود دارد. مواد و روش ها: در این تحقیق به بررسی حذف کروم (VI) از خاک حاوی نیترات پرداخته شد، ابتدا خاک به طور مصنوعی در غلظت 250 میلیگرم بر کیلوگرم به دیکرومات پتاسیم آلوده شد. و همچنین به منظور بررسی تأثیر نیترات بر حذف کروم خاک به نیترات کلسیم نیز آغشته شد. یافته ها: با انجام آزمایشات الکتروسینتیک مشخص شد که با افزایش گرادیان الکتریکی وارد شده به خاک جریان عبوری بین الکترودها افزایش یافته که به دنبال آن انتقال یون ها نیز تحت تأثیر پدیده مهاجرت یونی و الکترواسمز افزایش می یابد که نتایج نشان از افزایش راندمان حذف از 68/99 درصد به 80/99 درصد می دهد. همچنین استفاده از عامل کمپلس ساز EDTA نسبت به آب مقطر سبب افزایش راندمان حذف از 71/99درصد به 92/99 درصد شد. در نتیجه استفاده از الکترولیت EDTA و افزایش ولتاژ سبب افزایش راندمان حذف می شود.نتیجه گیری: نتایج آزمایشات نشان داد که استفاده از روش الکتروسینتیک اثر معنی داری بر حذف کروم (VI) از خاک حاوی نیترات دارد.